Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
-Bir müsaade eder misin? -Hayırdır?
-Bir arkadaşımı gördüm de. -Tamam, olur.
(Müzik)
Pırıl.
Hayırdır, neye bakıyorsun öyle?
Ne oldu?
Kendin bak.
(Müzik...)
(...)
Pırıl.
Hadi.
Bakacak bir şey yok.
Ne demeye gelmiştin sen?
Kaza geçiren...
...eski kocamı ziyaret etmem tuhaf mı?
Malum evliydik biz.
Çocuklarımız var.
Sarp'a söyleyemedim, sana diyeyim.
Geçmiş olsun.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Müzik)
Baba.
-Babam. -Babam uyandı yaşasın.
Günaydın babacığım.
Günaydın.
Hayır Dorukcuğum yapma, acıtabilirsin.
Ceyda ablam ne dedi? Bakabilirsiniz ama dokunmayın dedi.
Ben de bakıyorum zaten.
(Bahar) Ah. Ne oluyor burada?
Kimler gelmiş bakayım.
Annem de uyandı.
-Günaydın. -Günaydın.
Günaydın Ceyda.
Günaydın.
Geçmiş olsun.
Sağ ol.
Hadi sizin de gözünüz aydın kuzular.
(Ceyda) Maşallah babanız turp gibi.
Niye bakıyorsun oğlum?
Özledim!
Ben de çok özledim oğlum.
Ama merak etmeyin ben iyiyim tamam mı? Canlarım.
Tabii. Çok şükür babanız iyi.
Aman kurban olurum dokunmak yok.
İsteyen bana dokunabilir.
Bana bak yavaş yavaş. Dikkatli, dikkatli.
Yavaş.
(Bahar) Gel gel. Oh, oh, oh!
(Bahar) Benim canlarım, aşkım oh.
(Bahar) Çok özledim sizi.
(Bahar) Oh güzelim benim.
(Bahar) Nasıl geçti akşamınız, neler yaptınız?
Emre abi getirdi bizi buraya.
-Öyle mi? Ne güzel. -(Doruk) Evet.
Ceyda ablamlar da kaldı bizimle.
Ha!
Ben sizi yalnız bırakmayayım, dedi Sağ olsun.
Bir şeye ihtiyacımız olur diye.
Ne bileyim kalayım dedi. Benim de itiraz edecek hâlim yoktu.
O da zaten kıvrıldı yattı. Salonda, kanepede.
Çok üzüntümüz var ya, çocuklara bakamam falan sandı herhâlde.
Şimdi de Arif'e uğradı geçmiş olsun demeye.
Tamam.
Ben de Ceyda'yla çocukları getirdim, hastaneye gelmişken...
...Arif’e de bir geçmiş olsun diyeyim dedim.
Sağ ol. Allah razı olsun.
Biliyorum şu anda sırası değil ama...
...Arif söyledi siz avukatmışsınız.
Benim yakın zamanda bir yardıma ihtiyacım olacak.
Çocuğumun velayetini almak istiyorum.
-Nasıl yani? -Hayır, hayır yanlış anlama lütfen.
Ceyda'nın rızası olmadan öyle bir şey yapacak değilim. Asla yapmam.
Ama Arda'nın özel eğitime ihtiyacı var.
Velayeti anneannesinde olduğu için...
...ne Ceyda'nın ne de benim hukuksal olarak bir söz hakkımız var.
Yani o zaman başka tabii.
O zaman şöyle yapalım, ben size bir kartımı vereyim...
...ne zaman isterseniz beni arayın. Ne yapabiliriz bir bakalım.
Çok teşekkür ederim. Çok sevindim.
Sen nasılsın gülüm? Var mı ağrın falan?
İyiyim, iyiyim ben.
Turp gibiyim ben, merak etmeyin.
Uyuyabildin mi bari?
Bu ilaçlar istemesen de uyutuyor zaten.
İyi, iyi. İnsan uyudukça...
...dinlendikçe iyileşir zaten.
Hemşire falan çağırayım mı? Var mı bir istediğiniz?
Yok, yok sabah erken gelip baktılar.
Siz ne yaptınız akşam?
Enver abilerden haber var mı?
Konuştum az önce. İyiyiz dedi. Ne desin?
Gelecekmiş birazdan, işleri hallettikten sonra.
İyi.
Sarp, bir ağrın mı var?
(Ceyda) Sarardı yüzün.
Yok canım, şeyden o...
Kaç saat ameliyat oldu. Normal dedi hemşireler, doktorlar. Düzelecek.
Doğru diyorsun. Benimki de laf.
(Ceyda) Ben bir kafeye falan ineyim...
...siz de şöyle kalın baş başa ailece.
Tamam. Sağ ol Ceyda.
(Ceyda) Bakın bakayım bana. Ben gidiyorum şimdi...
...bak bunları yormak yok, tamam mı? Kurban olayım babanıza dokunmayın.
-Tamam mı? -Tamam.
-Hadi görüşürüz. -Görüşürüz. Sağ ol Ceyda.
(Kapı zili çaldı)
Safiye teyze, Rukiye teyze.
Ah güzel kızım.
Ah melek yüzlü, şirin sözlü kızım. Ah, ah!
Safiye daha kapıdan başlama Allah aşkına.
Zahmet etmişsiniz. Biz de tam çıkıyorduk.
Biz beş dakika sizi görüp gideceğiz.
Buyurun siz.
Buyurun Enver Bey.
Ay nasıl üzüldüm, nasıl üzüldüm anlatamam.
Yani kardeşim olsa, bu kadar üzülmezdim.
Olacak şey değil. Ah, ah!
Daha iki gün evvel beraberdik. Güldük, konuştuk.
(Safiye) Üzerinde öyle bir hâl yoktu.
Nasıl bir hâl?
Yani çok sağlıklıydı.
Annem hastalıktan ölmedi zaten. Kazada öldü.
İnsanların suratında iki gün sonra kaza geçireceği yazmıyor.
(Rukiye) Ne diyelim bilmiyorum ki. Başınız sağ olsun.
Her ölüm zamansız ama...
...bizim Hatice Hanım... -Çok gençti çok!
(Safiye) Öyle gençti ki?
(Safiye) İnsan inanamıyor vallahi.
(Safiye) Çok zor Enver Beyciğim çok.
Ben eşimi kaybettiğimde yaşamıştım.
İnsan bir türlü alışamıyor.
Sen üç kere evlilik yapmadın mı Safiye teyze? Hangisine alışamadın?
Ah kızım hiçbirine alışamıyor insan.
Fark etmiyor vallahi.
(Safiye derin nefes aldı)
-Rahmetli şimdi çıkıp gelse-- -Hangisi?
Hangisi olursa fark etmez.
Hâlâ saklıyorum rahmetlilerin eşyalarını.
Saklanır mı canım, ver gitsin. O neymiş öyle gözünün önünde?
Değil mi Enver Bey?
Efendim bizim acımız taze, bunları düşünmeye fırsatımız olmadı.
(Rukiye) Bizim Hatice tertemiz kızdı.
Onun elbiseleri çiçek gibidir.
İsterseniz bana verin, dağıtayım sizin için.
Çüş!
Şirin.
(Safiye) Enver Bey siz de bu kadar üzmeyin kendinizi.
Daha gençsiniz, yeni bir yuva kurarsınız.
Ben size börek getireyim.
Yok, kızım yok. Biz onları size getirdik.
A, ah!
Bir daha kim bilir, ne zaman yemek pişer bu evde.
(Rukiye) Yemek dedin de...
Şirin, kızım benim bir tabağım olacaktı mutfakta, bir zahmet bakıver.
Şöyle büyük bir porselen.
(Müzik)
Hadi.
Geçen gün baklava getirmiştim de.
Geri veremedi kadıncağız bu olaylar olunca.
Hiç de boş yollamazdı rahmetli.
Eli de bir lezzetliydi ki. Hele bir de--
-Bu mu? -Hah o kızım.
(Hep bir ağızdan) Aa!
Pardon.
(Şirin) Ah düştü.
Nazar çıktı nazar.
Zaten cana gelmesin, mala gelsin derler.
Biz size yen bir tabak alalım.
Tabii, tabii alırız.
Hadi Safiye, kalk gidelim biz.
Uğurlayayım sizi ben. Böyle buyurun.
Aman dikkat edin.
Buyurun efendim.
Enver Beyciğim, ne zaman bir şeye ihtiyacınız olursa çekinmeyin arayın.
Çok teşekkür ederim eksik olmayın efendim.
(Enver) Güle güle.
(Erkek) Buyurun şekersiz çayınız.
(Ceyda) Sağ olasın.
-Bir çay lütfen. -Tabii ablacığım.
Aman aman çay bardağında rica ediyorum. Onda içmem ben.
(Erkek) Abla cam bardak kalmadı.
Ne demek cam bardak kalmadı?
Masalardan toplayın, yıkayın, verin. Tembellik etmeyin bence.
Abla bütün bardaklar müşteride, ellerinden mi alalım?
Vallahi bilmiyorum ne yapacağınızı.
Bu sizin mesleğiniz.
(Fazilet) Çay satmıyor musunuz?
(Fazilet) O zaman, yeterince çay bardağınız da olacak değil mi?
Ablacığım sen otur, biraz bekle, ben sana getireceğim cam bardakla.
Hayır efendim, benim bekleyecek vaktim yok.
Anam ne patırtı yaptın, alt tarafı bir bardak çay için. Çay aynı çay işte.
Siz niye karıştınız şimdi?
Al kardeş al. Al sen şunu yıka, ver hanımefendiye içsin çayını.
İstemez.
Bekle sen, sen de bekle kardeş.
(Müzik...)
(...)
Demli mi, açık mı?
Demli.
Şeker.
Hayır.
(Müzik)
Gördün mü bak? Bu kadar kolay işte.
Bir etrafına bak, insanlar ne dertlerle uğraşıyor.
İnce belliymiş, kalın belliymiş o kadar da mühim değil.
Benim için çok mühim efendim. Teşekkür ederim.
Koca karıya bak çay mühimmiş.
İnsanlık, o mühim değil tabii.
Abla ben sana bir çay ikram edeyim.
Yok, içemiyorum ben karton bardakla, midem bulanıyor.
Tamam, o zaman ben sana bir tost yapayım. Müessesenin ikramı olsun.
Olur. Sağ olasın.
(Müzik)
Sinirlendirdiler beni. Manyak bu kadınlar.
Annemi daha toprağa vermemişiz, kadın gelmiş...
...tabağım da tabağım diyor!
Kızım türlü türlü insan var, hepsi bir değil. Ne yapacaksın?
Kötülüklerinden yapmıyorlar, izansızlıktan.
Ne izansızlığı ya? Ne izansızlığı baba?
Bak ben sana söyleyeyim, o süslü Safiye'nin gözü var sende.
Sakın, sakın öyle şeyler söyleme. Sakın diyorum aman.
Yok, yalnızlık çok zormuş da...
...yok, kendinize bakamazmışsınız da.
Ne yapacak, o mu alacak sana bakacak?
Diğer manyak da annemin kıyafetlerine göz dikti resmen.
Annemin daha cenazesi çıkmadı.
Kızım densiz densiz konuşuyorlar işte.
Sen bunlara kafanı takma, asabını bozma böyle laflarla.
Terbiyesizler.
İnsan değil bunlar.
Manyaklar!
Şirin.
Hepiniz manyaksınız, leş kargaları!
(Enver) Şirin ne olur bağırma.
-Hepiniz ölün inşallah! -Şirin yapma.
-Süslü Safiye sen de öl inşallah! -Şirin.
Aptal Rukiye sen de öl!
Yapma Şirin.
Helvanı ben dağıtacağım!
(Enver) Şirin ne olur yapma.
O tabakları da geri istemeyeceğim!
Ne olur yapma kızım, Şirin.
Fakirlere kıyafetleri ben dağıtacağım. Duyuyor musunuz beni?
Duyun, duyun. Mahalleli duyun!
O süslü Safiye yok mu, o süslü Safiye!
Benim babama yan gözle baktı!
Benim annem daha toprağa gömülmeden!
Benim babama yan gözle baktı!
Aa!
(Şirin) Baba!
Baba.
(Şirin) Özür dilerim.
(Gerilim müziği...)
(...)
Alo, Sevim Hanım.
Ben Fazilet Aşçıoğlu.
Eleman konusunda bir gelişme var mı diye soracaktım.
(Sevim ses) Kusura bakmayın Fazilet Hanım ama...
...artık hiçbir elemanımız Raif Bey'le çalışmak istemiyor.
(Sevim dış ses) Herkes duydu yaptıklarını.
(Sevim dış ses) Bence artık başka bir şirketten yardım alsanız...
...daha iyi olacak.
(Sevim dış ses) Ben artık elaman bulmakta gerçekten çok zorlanıyorum.
Peki, teşekkür ederim.
(Fazilet) İyi günler.
(Gerilim müziği)
Ne yapacağım oğlum ben seninle ya?
(Müzik)
(Fazilet) Bize, eve yolladığınız hanım.
Raif'le pek uyuşamamışlar.
Uyuşamamak diyemeyiz ona.
Oğlunuz Semiha Hanım'ı evden kovmuş, ağlayarak aradı beni.
Açıkçası ben de çok üzüldüm.
Kusura bakmayın.
Raif, kolay bir çocuk değil. Prensipleri var.
Anlıyorum.
Başkası için önemsiz konularda...
...fazlasıyla hassasiyet gösterebiliyor.
Ne yaparsınız, herkes aynı değil.
Belki...
...belki diyorum başkasını bulsak?
Hani daha anlaşabileceği biri.
Maalesef benim tanıdığım başka biri yok.
Bu konuda size yardımcı olamayacağım.
Pekâlâ, sorun değil. Ben kendim hallederim.
Bir şey daha söyleyecektim size.
Daha doğrusu bir ricam daha var.
Acaba mümkünse ben bir gece daha kalabilir miyim hastanede?
Neden?
Çıkmanızda bir sakınca yok bence.
Bence var.
(Gerilim müziği)
Açıklamak ister misiniz?
Evde biri çalışmaya başlamadan gitmek istemiyorum.
Oğlunuz yalnızken daha çabuk gitmek istersiniz sanıyordum.
(Fazilet) Kendinizi kollayın, ev işi yapmayın...
...ağır kaldırmayın diyen siz değil misiniz Jale Hanım?
Evet.
İşte şimdi gidersem, bütün bunları yapmak zorunda kalacağım.
Bu riski göze alamam.
Jale Hanım...
...ben, kendime çok iyi bakmak zorundayım.
Çünkü benim bakımıma muhtaç bir oğlum var evde.
Onun için mümkün olduğu kadar uzun yaşamam gerek.
Sanki bu benim elimdeymiş gibi.
Neyse.
Bilmem anlatabildim mi size?
Çok iyi anladım.
Aslında aklıma olabilecek biri geldi.
(Doruk) Dönmeli dolaba da bindik.
Güzel miydi?
-Evet. -Çok güzeldi.
-(Bahar) Oh, ne güzel. -Karıncalıata da bindik.
Atlıkarınca Dorukcuğum o. Karıncalıat deyip durma.
Derim. Kendi ağzım.
Desin anneciğim, nasıl istiyorsa öyle desin.
Ama her şeyi yanlış söylüyor.
Büyüyünce öğrenir.
(Kapı açıldı)
(Jale) Çocuklar, hadi bakalım.
Ben sözümü tuttum, babanızı gördünüz. Şimdi sıra sizde.
Öf! Eve mi?
Evet ama bizimkine.
-Sizin eve mi? -Evet.
Bora da evde mi?
Hayır, o bugün babasında.
Jale teyze burada annemle ve babamla biraz daha kalabilir miyiz?
Nisancığım, Dorukcuğum burada kalmak istemenizi anlıyorum ama...
...annenizin de babanızın da dinlenmesi gerek.
Yarın tekrar geliriz, olur mu?
Lütfen Jale teyze, biraz daha kalalım.
Evet Jale teyze, azıcık daha kalalım. Lütfen.
Tamam, bir beş dakika daha kalın.
(Ceyda) Sen niye zahmet ettin Jale Hanım?
Zaten bütün gece hastanedeydin.
-Ben birazdan onları götürürüm bana. -(Bahar) Tabii, tabii Jale Hanım.
Siz yeterince yoruldunuz zaten.
Size daha fazla zahmet vermeyelim. Ceyda götürür onları.
Yok, o gidemez. Onun bir işi var.
Ne işim var?
Bir iş görüşmesine gönderiyorum seni.
İş görüşmesi mi? Nasıl, şimdi mi?
Yok, ben hayatta gitmem. Bahar ayaklanmadan hiçbir yere gitmem.
Hem Nisan'la Dorukcuğum var, onlar da bende.
(Bahar) Ceyda, bir dur.
Ben iki üç güne ayaklanacağım zaten, kendime geleceğim.
Sen git iş görüşmesine, sonrasına bakarız.
Bak Jale Hanım ayarlamış.
Öyle mi diyorsun be?
Tabii ki. O ayarlamışsa güzel bir şeydir.
Ne işi bu Jale Hanım?
Bakıcılık.
Vallahi mi?
Ben de istiyordum zaten bakıcılık yapmak.
Kim bu küçük çocuk peki? Kız mı, erkek mi?
Erkek.
-Kaç yaşında? -32
(Müzik)
Şimdi bu böyle iş görüşmesi gibi mi olacak?
-Ben hiç ona göre de giyinmemiştim ama. -Hayır canım.
Sadece bir merhaba diyeceksin Fazilet Hanım'a, tanışmış olursunuz.
Sonra ben sana adresi atarım, hemen gidersin.
Zaten önemli olan çocukla anlaşman, ona bakacaksın.
Sen merak etme, ben herkesle iyi anlaşırım.
Ne yap ne et anlaş. Kadıncağız zor durumda.
Bir iki gün idare etsen bile, sana bir aylık maaş verecek.
Vallahi mi diyorsun kız?
Hadi, burası.
Bir de söylemeyi unuttum, gidince şaşırma. Raif, ellerini--
(Hemşire) Merhaba hocam.
-Hastamız nasıl? -Uyuyordu, bakamadım.
Şimdi rahatsız etmeyelim o zaman.
Sen, eve çıktığında tanışırsın.
Tamam.
Ben adresi mesaj atayım sana.
(Müzik)
Ceyda.
-Merhaba. -Merhaba.
Sen daha gitmedin mi be?
Yok, Arif'le biraz sohbet ettik.
Ne sohbeti bu, bu kadar zaman?
Sohbet işte, havadan sudan.
Ceyda, attım mesajı ben.
Bana haber verirsin, tamam mı?
-Tamam, ben de hemen geliyorum. -Görüşmek üzere.
Nereye?
Şey, Jale Doktor bana iş ayarladı da.
Bahar da bekleme başımda, git sen, dedi.
İş mi?
Ne işi?
Bakıcılık.
Sen bakıcılık falan boş versen, gelip benim yanımda başlasan yine?
Yok, istemem.
Ben senin o geveze annenle uğraşamam bir daha.
O kadarına dayanamaz artık benim sinirlerim.
Bir de Hatice anneye ettiği hakaretler falan gelecek benim aklıma...
...vallahi bu sefer sıkarım onun boğazını.
O yüzden sağ olasın. Ben bakarım başımın çaresine.
Tamam, en azından gideceğin yere kadar bırakayım.
-Bak, o olur. -Tamam.
Aa, bir dakika ya.
Benim Arif'e uğramam lazım.
-Hemen gidip geliyorum. -Neden?
Param yok da para isteyeceğim.
Bende var para, ben veririm sana, gel.
Yok, ben alırım ondan.
Boş versene, var bende. Hadi.
-Vallahi alırım. -Tamam. Allah Allah!
Jale teyzenizi yormayın olur mu?
Yormayız.
Aferin. Gel bakalım.
-(Bahar) Güle güle. -Güle güle.
Güle güle.
-Güle güle. -Güle güle oğlum.
Allah'a ısmarladık diyeceksin Dorukcuğum.
Allah'a ısmarladık.
Güle güle.
Sizi çok sevdiğimi biliyorsunuz değil mi?
Biz de seni çok seviyoruz.
-Hadi bakalım, gidin artık. -(Nisan) Gel.
(Duygusal müzik...)
(...)
Görüşürüz.
Görüşürüz baba.
Görüşürüz babacığım.
Hadi bakalım.
(Duygusal müzik)
Teşekkürler Jale Hanım.
(Duygusal müzik)
Bahar'ım.
(Ağlıyor) Özür dilerim.
Dileme.
Jale Hanım onları alıp götürmeseydi...
...artık dayanacak gücüm kalmamıştı, patlayacaktım onlara.
Ben annemi istiyorum ya.
(Şirin dış ses) Annemin Sarp'la...
...Arif'le aynı arabada ne işi varmış?
(Müzik)
Bahar'ı hastaneye götürüyorlarmış.
Fenalaşmış ablan.
Hmm...
(İç çekiyor)
Ne oldu?
(Müzik)
Anneni orada yalnız bırakmak içime sinmiyor.
Seni yalnız bırakmaya da gönlüm el vermiyor.
(Müzik)
Hadi gidelim.
Sahi mi söylüyorsun?
Evet, ben de geleceğim seninle.
Oh.
(Müzik)
Aslında iyi oldu senin bırakman.
Ben hayatta bulamazdım adresi.
Zaten kafa da kalmadı.
Ceyda, şimdi kızma ama...
...ben hastanedeyken Arif'in kardeşiyle konuştum, avukatmış o.
Ne konuştun?
Eğer annen, Arda'yı vermek istemezse...
...dava açmam gerekecek ya.
Ee?
Kısmet Hanım, her şart altında o testi yaptırmamız gerekir, dedi.
-Ne testi? -Babalık testi.
(Müzik)
(Bağırıyor) Sen baksana bana!
Sen Arda, harbiden senden mi diye kontrol mü edeceksin?
Ondan mı kıvranıyorsun böyle test test diye?
Ben senin kapına mı geldim be, bu çocuk senden diye?
Manyak mısın sen ya?
Bugüne kadar bir şey mi istedim?
Bu saatten sonra, niye kakalamaya çalışayım oğlumu sana?
Oğlumun nüfusunu üstüme alacağım ya! Kafan çalışmıyor mu senin?
Kendi oğlumun nüfusunu, kendi üstüme alacağım!
Onu bırak, o test olmadan annene dava açamam ki.
Merhaba ben Sarı Çizmeli Mehmet Ağa, çocuğumu almaya geldim mi diyeceğim?
Açtırtmam ben anneme dava falan.
(Emre) Açarım ben annene dava.
O çocuğun iyiliği için öyle bir açarım ki şaşar kalırsın.
(Emre) Açtırtmazmış.
(Gerilim müziği)
Burası olması lazım.
173 numara.
Sağ olasın.
Para verecektim.
İstemez.
(Duygusal müzik...)
(...)
Eve dönmeme yetecek kadar versen olur.
Yok, o fazla.
Lütfen.
(Duygusal müzik)
(Raif) Her bulduğunu eve yolluyorsun. Sokaktan geçeni işe alıyorsun!
(Fazilet ses) Raifçiğim, hiç sokaktan geçeni işe alır mıyım?
(Fazilet ses) Sağ olsun burada bir doktor hanım var.
O yardımcı oluyor.
Çok aklı başında biri.
Onun tavsiyesi üzerine--
(Raif ses) Bırak Allah aşkına!
Hem hani sen bugün çıkıyordun?
(Fazilet ses) Doktorlar bırakmadı.
Defalarca söyledim acilen çıkmak istiyorum diye.
Raifçiğim, geleni beğenmesen dahi...
...kırıcı davranma oğlum.
(Fazilet ses) Olur mu? Lütfen.
Ne olduğu belirsiz tipleri eve yollarsan kırıcı olurum tabii!
Kusura bakma! (Kapı zili çalıyor)
Hah, geldi seninki.
Bakalım şimdi nasıl bir felaket dayandı kapımıza.
(Kilit açıldı)
(Gerilim müziği)
Ben iş için gelmiştim de.
Raif sen misin?
Pardon, adınız neydi?
-Ceyda. -Ceyda Hanım yani.
Ha, sizli bizli olacağız diyorsun yani.
Senli benli olmayacağız diyorsunuz Raif Bey.
Başlangıç olarak öyle.
İyi anam, ben de öyle seviyorum zaten, deriz öyle.
Niye çekilmiyorsunuz?
Araç mı takıldı? İtekleyeyim ben hemen.
Hayır, takılmadı.
İçeri girmeden önce, ellerinizi görebilir miyim?
-Benim ellerimi mi? -Evet, sizin ellerinizi.
Hayır, öyle değil.
Tırnaklarınızı görmek istiyorum.
O ne be öyle? İlkokul mu burası?
Tırnak kontrolü mü yapacaksınız?
Evet, müsaadenizle.
Benim için önemli.
Yok, olmaz öyle şey.
Peki.
Ne yapıyorsunuz be?
Tırnaklar.
(Hareketli müzik)
Ne yapıyorsunuz?
Ne yapıyorsunuz dedim!
Hemen dışarı!
O tırnaklarla bu evde çalışamazsınız.
Niye anam?
Sen o yenmiş tırnaklarınla oturuyorsun ya orada.
Ay, pardon.
Siz o yenmiş tırnaklarınızla orada oturuyorsunuz ya Raif Beyciğim.
Ben de pekâlâ çalışırım bu tırnaklarımla.
(Raif) Lütfen çıkar mısınız?
Ay, çıkamam vallahi. Jale Doktor iyi anlaşacaksınız, dedi.
-(Raif) Jale kim? -Ananızın doktoru.
(Raif) Lütfen dışarı çıkar mısınız?
(Raif bağırıyor) Hemen!
Ben sizi işe falan almıyorum.
(Nefes veriyor)
Anam, sen bir aç kulağını da dinle beni.
Çocuk oyuncağı değil bu, tamam mı?
Ben cenazemi, hastamı bırakıp buraya geldim.
(Ceyda) Acımı bırakıp buraya geldim çünkü bu işe ihtiyacım var.
Bana huysuz bir herife bakacaksın dediler, eyvallah dedim.
O yüzden hiçbir yere gitmeye niyetim yok benim.
Zaten yarın geliyormuş anneniz.
(Ceyda) O da bana git derse, tamam eyvallah, o zaman giderim.
Ama o gelene kadar, hiçbir yere gitmiyorum ben.
Hem o kadının da içi rahat etsin azıcık, hastane köşelerinde.
Anam, çok havasız burası.
Nasıl bir terbiyesizlik bu?
Hastamı, cenazemi bırakıp geldim diyorum. Anlamıyor musun sen?
(Hemşire) Serumunuzu alıyorum, bugün size başka bir serum takılmayacak.
(Hemşire) Ama her ihtimale karşı damar yolunuz açık kalsın.
Tamam. Teşekkür ederim.
-Geçmiş olsun. -Sağ olun Hemşire Hanım.
(Telefon çalıyor)
Alo?
Buyurun, benim.
Evet, anneleri benim. Bir şey mi oldu?
Anlama... Anlamadım.
Evet, tanıyorum Nezir Bey'i. Ama nasıl yani?
Eminsiniz değil mi? Nisan Çeşmeli, Doruk Çeşmeli.
Teşekkür ederiz.
Afiyet olsun.
(Gerilim müziği)
Yapma Dorukcuğum, lütfen.
Birbirlerine çarpmasınlar.
Öyle güzel güzel, yan yana birlikte gitsinler, olur mu?
Tamam.
Aferin sana.
Tamam, teşekkür ederim. Ben sizi ararım.
İyi günler.
Ne oldu?
Nezir Bey, Nisan'la Doruk'un...
...özel bir kolej için lise sona kadar bütün parasını yatırmış.
Kayıt işlemleri için de bizi bekliyorlar.
Olmaz aşkım.
Ama çok iyi bir okuldan aradılar.
Eğitimi çok iyi, düşünsene iki tane yabancı dil bile öğrenecekler.
Hemen olmaz demesek mi, düşünsek mi acaba?
Aşkım, o adamın parasını kabul edemeyiz. Bu mümkün değil.
Anlamıyor musun, beni kendine muhtaç etmek istiyor.
Belki de öyle değildir.
Nisan'la Doruk'u gerçekten çok seviyordu.
Hatta Doruk'la aralarında özel bir bağ vardı.
Gerçekten iyi niyetli bir adam olsaydı, parama el koymazdı.
Çocuklarıma rahat bir hayat yaşatmama engel olmazdı. Bir düşün.
Haklısın.
(Münir) Nezir Bey, babanızın Sarp Bey'in bütün parasını aldığını öğrenmiş.
Bunu planlayan babanızdı.
Sarp Bey'i meteliksiz bırakıp sizden ayırmak niyetindeydi.
Nasıl böyle bir şey yapabildi?
Nasıl böyle bir risk alabildi? Ah baba, ah baba!
Neden yaptın bunu?
Kendince sizi korumaya çalışıyordu.
-Merhaba. Gelebilir miyim? -Buyurun tabii Kısmet Hanım.
Lütfen. Lütfen hiç kalkmayın.
Hem geçmiş olsun hem de başınız sağ olsun. Çok üzüldüm olanlara.
Sağ olun. Dostlar sağ olsun.
Ben aslında sizden bir şey rica edecektim.
O yüzden geldim. Yani şimdi sırası değil biliyorum ama acil bir durum.
Estağfurullah. Buyurun.
Bu kazayla ilgili.
O gün Arif...
...panik hâlindeyken maalesef kırmızıda geçmiş. Kaza o şekilde olmuş.
Biliyorum.
Burada sizin tavrınız çok önemli.
Şikâyetçi olmanız hâlinde Arif'in başı büyük belaya girer.
(Kısmet) Fazilet Hanım da mahkemelerle uğraşmak istemediği için...
...şikâyetçi olmayacak. Diğer konularla da ben ilgileneceğim.
Neyse, ben bunu söylemek için gelmiştim. Tekrar başınız sağ olsun.
Teşekkürler. İyi günler.
Bu arada Suat Bey için de çok üzüldüm. Allah sabır versin.
Ne oldu ki?
Nasıl yani, sizin haberiniz yok muydu?
(Münir) Ben daha fazla rahatsız etmeyeyim. Siz de uçağa yetişeceksiniz.
Münir, hizmetlerin için teşekkür ederiz.
Senin de başını ağrıttım.
Estağfurullah.
Ama artık benimle çalışmanı istemiyorum.
Hayatımda bana geçmişi hatırlatacak, kimseyi istemiyorum artık.
Çocuklarımla birlikte, yepyeni bir hayata başlamaya çalışacağım.
Siz nasıl isterseniz.
Bütün haklarını alacaksın.
Teşekkür ederim.
Pırıl Hanım...
...babanız Sarp Bey'in parasını verecekti. Ama fırsatı olmadı.
Belki siz--
Güle güle Münir.
(Telefon çalıyor)
Evet.
Pırıl, şimdi duydum. Korkunç bir şey bu.
Çok üzgünüm gerçekten. Başın sağ olsun.
Sağ ol.
Ben hastanedeyim. Söylemiş sana Bahar.
Ama çıkar çıkmaz hemen geleceğim.
Gerek yok. Başsağlığını ilettin işte. Seninle konuşacak bir şeyim yok benim.
Pırıl, çok üzgün olduğunu biliyorum. Ben de çok üzgünüm.
Elbette üzgünsün, tabii ki öylesin.
Neyse, ben de sana geçmiş olsun dileklerimi iletmiş oldum böylece.
Dün gece kendim söylemek için hastaneye geldim ama melekler gibi uyuyordun.
O yüzden uyandırmaya kıyamadım.
Leyla! Çocukları indirebilirsin. Çıkıyoruz.
(Sarp) Çocuklarımı bana göstermeyecek.
Ali'yle Ömer'imi uzaklaştıracak benden, biliyorum.
Hayır, böyle düşünme.
Pırıl öyle biri değil. Yapmaz böyle bir şey.
Benden nefret ediyor.
(Bahar) Hastayken hastaneye yattığım zamanlarda...
...hep aynı şeyi düşünürdüm. Acaba...
Acaba çocuklarımı tekrar görebilecek miyim diye.
Her seferinde de gördüm.
Sen de Ali'yle Ömer'i göreceksin. İnan bana.
(Müzik)
(Bahar dış ses) Sadece Pırıl'ın birazcık toparlanmaya ihtiyacı var.
O zaman o da görecek.
O da anlayacak Ali'yle Ömer'in, bir babaya ihtiyaçları olduğunu.
Onlar benim canlarım.
Nisan gibi, Doruk gibi.
Biliyorum tabii ki de Pırıl da bunu biliyor.
Gece buraya gelmiş.
Bizi görmüş uyurken.
Sana söz veriyorum.
Ali, Ömer...
...Doruk ve Nisan birlikte büyüyecekler.
Sana söz veriyorum, tamam mı?
Sen olmasan...
...şu an elimi tutmasan...
...ben dayanamazdım.
O kadar yorgunum...
Öyle yorgunum ki...
...biri parmağıyla böyle itse, sanki uçurumdan düşecek gibiyim.
Tut elimi, sıkı tut.
Hiç bırakma.
Hiç.
Hep tutacağım.
Hep.
Ben sana kimseyle konuşmayacaksın demedim mi?
-Demedim mi? -Dedin. Ben de dinlemedim.
Şikâyet edecek olursa--
Olursa olsun! İstemiyorum ben kimsenin yardımını, lütfunu!
Hayret bir şey ya! Ben cezamı çekmek istiyorum, anladın mı?
Cezamı çekmek istiyorum!
Hop hop! Nereye?
Bir arkadaşa başsağlığı dileyeceğim. Hemen yan koridorda yatıyor.
Peki, tamam.
Gidelim. Anca beraber kanca beraber.
Seni çok seviyorum.
Hep çok sevdim.
Ve şimdi bu duygularımı böyle serbestçe--
(Müzik)
Kısmet gelmiş, bir şeyler söylemiş.
Sen dinleme onu.
Bana bir iyilik yapmak istiyorsan, benden şikâyetçi ol.
("Jehan Barbur - Bir Ay doğar" çalıyor)
"Bir ay doğar ilk akşamdan geceden"
"Neydem neydem geceden"
Doğrusunu istersen...
...sana iyilik yapmaya hiç niyetim yok.
"Şavkı vurur pencereden, bacadan"
"Dağlar kışımış, yolcum üşümüş"
"Perişanım ben"
"Uykusuz mu kaldın dünkü geceden?"
"Neydem neydem geceden"
"Uyan uyan, yâr sinene sar beni"
"Dağlar haramı açma yaramı, perişanım ben"
Abi.
"Bir güzeli bir çirkine vermişler"
"Neydem neydem vermişler"
"Niye doğru yoldan şaşırttın beni?"
"Dağlar kışımış, yolcum üşümüş"
"Perişanım ben"
"Uyan uyan, yâr sinene sar beni"
"Dağlar kışımış, yolcum üşümüş"
"Perişanım ben"
(Kapı vuruluyor)
Aa!
Uyuyor.
Baharcığım.
-(Bahar) Merhaba Enver abi. -(Enver) Merhaba canım.
Maşallah, Sarp çıkmış. Gözün aydın, gözümüz aydın.
Sağ ol.
-Merhaba abla. -Merhaba Şirin.
(Bahar) Ne oldu Enver abi?
Yok bir şey, yok. Keşke Hatice de sizi böyle görebilseydi.
Merhaba.
Geçmiş olsun oğlum.
Sağ ol Enver abi.
-Geçmiş olsun enişte. -Sağ ol.
Başınız sağ olsun. Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Sizler sağ olun.
Ben bir şey söylemek istiyorum.
Şirin...
...bundan sonra annemiz için yapabileceğimiz tek bir şey var.
O da birbirimizi sevmek.
Ben bunu yapmaya...
...gerçekten çok hazırım.
Seninle kardeş olmaya...
...Nisan'la Doruk'un teyzesi olmana çok hazırım ve bunu çok istiyorum.
Sence bunu yapabilir miyiz?
Bence yapabiliriz.
Bence de.
Sarp da bunu çok istiyor.
Geçmişte yaşadığımız her şeyi unutalım.
Olur mu?
Unutalım.
(Kapı vuruluyor)
(Hemşire) Merhaba. Yine ben. Öğle yemeğinizi getirdim.
Biliyorsunuz bu sizin için çok önemli.
(Gerilim müziği)
(Hemşire) Daha sonra tekrar tansiyonunuza bakmak için geleceğim.
Sabah biraz yükselmişti. Umarım düşürebilmişizdir.
Ben yine gelirim.
Teşekkürler.
(Bahar) Teşekkürler Hemşire Hanım.
Baharcığım, çocuklar, Ceyda neredeler?
Bu akşam çocuklar Jale Hanım'da kalacaklar.
Ceyda'nın bir iş görüşmesi varmış da.
Aa, ne işi?
Fazilet Hanım var ya, onun bir yardımcıya ihtiyacı varmış.
Jale Hanım da Ceyda'yı düşünmüş.
Hayırlısı. Neyse, biz de gidelim artık.
Cenazeyle ilgili işlerimiz var. Siz de dinlenin.
Ben de geleyim. En azından biraz koridorda yürürüm, hareket olur.
Olur kızım. Gel o zaman, gel.
-(Bahar) İyiyim, iyiyim. Merak etme. -Yavaş, yavaş.
Enişte.
Ben senden çok özür dilerim.
Sana çok kötülük yaptım.
Hayatını mahvettim.
Ama sen her şeye rağmen beni affediyorsun.
Ne kadar teşekkür etsem az.
Ama bundan sonra...
...ablam için de...
...senin için de dünyanın en iyi kardeşi olacağım. Söz veriyorum.
(Gerilim müziği)
İnşallah.
(Hareketli müzik)
Sen dinlen.
(Hareketli müzik)
(Televizyon çalışıyor)
Getirdim yemeğini. Yemeğinizi. Ama tabii evde ne bulduysam onu yaptım.
(Ceyda) İşte buzlukta köfte vardı, yanına bir de makarna haşlayayım dedim.
(Ceyda) Bir de dolapta bulduğum domates, salatalık ne varsa...
...onlardan bir salata yapayım dedim. Kuru kuru yenmez çünkü bu.
Anladım.
(Televizyon çalışıyor)
Bıçak koymamışsınız bu bir.
Köfte o, saplayıver, yiyiver. Veriniz yani.
Peçete yok.
İyi onu getireyim.
Salatayı alabilirsiniz.
Ben soğan yemem.
-Nasıl? -Pişmemiş soğan sarımsak yemem.
Neden? Midenizi mi aldılar? Bir rahatsızlığınız mı var?
Hayır, midem yerinde duruyor.
Kokusunu sevmiyorum.
(Televizyon çalışıyor)
İyi.
O zaman ben de yemeyim bunu, kokmasın şimdi size.
İyi olur.
(Televizyon çalışıyor)
Bak üçgen de yaptım, bıçak da getirdim.
(Müzik)
Bu çok pişmiş.
Bu da çok pişmiş.
Siz bana bir tost yapın, üstüne yağ sürmeden.
-Ne olacak o kadar yemek, yazık günah. -Siz yiyin ya da atın.
Bilmiyorum.
İyi.
(Kapı vuruluyor)
Evet.
Merhaba Fazilet Hanım.
Ben Bahar Çeşmeli, aynı kazadayız sizinle.
Biliyorum kim olduğunuzu.
Buyurun, rica ederim buyurun.
(Kapı kapanıyor)
Şöyle oturun.
-Başınız sağ olsun. -Sağ olun.
Size de çok geçmiş olsun.
Ben aslında size teşekkür etmek için gelmiştim.
Ne için?
Arif’ten şikâyetçi olmayacakmışsınız.
Mahkeme salonlarını hiç sevmem.
Yalnız sizin şikâyetçi olmamanıza, çok şaşırdım doğrusu.
(Fazilet) Yani o bey kırmızıda geçti, biliyorsunuz.
Annenizi kaybettiniz, siz yaralandınız, kocanız keza...
...ölümden döndü.
Arif, beni hastaneye yetiştirmeye çalışıyordu da o gün.
Yani onu suçlamıyorsunuz?
Elbette suçlamıyorum.
O bir panik anıydı.
Bize yardım etmeye çalışıyordu Arif.
Kimse bile isteye, öyle bir şey yapmaz değil mi?
Daha dikkatli olabilirdi ama değil mi?
Yani.
Ben...
Aslına bakarsanız...
Daha dikkatli olması gereken sanırım bendim.
(Bahar) Beni hastaneye yetiştirmesinin sebebi...
...hem hastalığım tekrar nüksetti diye korkmuştuk o anda.
Çünkü ben çok zor bir hastalık geçirdim ve...
...doktorların dediği hiçbir şeyi...
...uygulayamadım.
Yani çok yoruldum dinlenmedim, iyi beslenemedim.
(Bahar) Kısacası kendime pek dikkat edemedim.
(Bahar) O yüzden de herhâlde zayıf...
...düştüm.
Ben zayıf düşüp bayılmasaydım bunların hiçbiri olmayacaktı belki.
Annem hayatta olacaktı.
Siz yaralanmayacaktınız.
Kimseye bir şey olmayacaktı belki de.
Ama tabii işte.
İnsan suçlayacak birini ararsa buluyor.
Ben aramıyorum.
Yani gerçekten suçlamıyorsunuz?
Sadece dilinizle değil, kalbinizle de suçlamıyorsunuz?
Tabii ki suçlamıyorum.
Kuş gibi hafif bir yüreğiniz var.
Nefretle, öfkeyle ağırlaşmamış.
Bahar Hanım çok şanslı birisiniz.
Niye güldünüz?
Kusura bakmayın ben...
Bana galiba hayatımda ilk kez birisi şanslısın dedi de ona şaşırdım.
Ben genelde şanssızlığımla bilinirim.
Ama siz öyle diyorsanız öyledir.
Neyse, ben daha fazla yormayayım sizi.
Bu arada Fazilet Hanım, ben...
...eskiden sizin bütün kitaplarınızı okurdum.
(Bahar) Çok büyük hayranınızdım.
Gerçi son yıllarda pek takip edemedim ama.
Hayat biraz karışıktı.
Bir şey kaçırmadınız. Artık yazmıyorum, uzun zamandan beri.
Öyle mi?
Hay Allah, bunu duyduğuma üzüldüm.
Neyse.
-Tekrar teşekkürler Arif için. -(Fazilet) Rica ederim.
-İyi günler. -(Fazilet) İyi günler. Güle güle.
(Kapı kapanıyor)
(Duygusal müzik)
(Geçiş sesi)
Ben Bahar Çeşmeli.
Küçük bir çocukken, tabii evde olduğu gecelerde...
...babam bana uyumadan önce kitap okurdu.
(Geçiş sesi)
(Bahar dış ses) Şimdi düşünüyorum da o yıllara ait...
...hatırladığım en güzel şey bu.
(Bahar dış ses) Hâlâ mutluluk nedir denildiğinde...
...o anılar gelir aklıma.
(Bahar dış ses) Babamla birlikte...
(Geçiş sesi)
...içine girdiğimiz o heyecan verici hikâyelerin dünyasını...
...o kadar çok severdim ki.
Büyüyünce yazar olacağım derdim herkese.
(Geçiş sesi)
(Bahar dış ses) Babam odadan çıktıktan sonra...
...çok ünlü bir yazar olduğumun hayalini kurmaya başlardım.
(Bahar dış ses) Kocaman bir masam olacaktı...
...üstünde şahane bir daktilo, yanında bir sürü kâğıt...
(Geçiş sesi)
...kalemlerim, mürekkebim...
...kelimelerim.
(Geçiş sesi)
(Bahar dış ses) Her gece aynı hayalin kucağında uyurdum.
(Sarp) En çok neyi özledim biliyor musun?
Neyi?
Hani seninle birlikte...
...yatağa uzanıp bıkmadan, usanmadan hayaller kurardık ya.
Evet çok güzeldi.
Hadi hayal kuralım derdik, koşa koşa yatağa giderdik.
Nereden geldi aklına?
Saçma sapan hayaller kurup gülerdik.
Sonra yaşlanınca...
...yapacaklarımız anlatırdık, ağlardık.
Daha doğrusu sen ağlardın.
Sahi, neden o kadar çok ağlıyordun sen öyle?
Ne bileyim, duygulanıyordum işte.
(Sarp) Seninle bir ömür...
...geçirecek olmayı o kadar istiyordum ki.
Bu yaşlanma fikri bana çok romantik geliyordu.
Saçının her bir telinin...
...beyazladığını görmek...
...yüzündeki ilk kırışıklığı fark etmek.
Sonra ikincisini.
Sonra üçüncüsünü.
-Orada dur istersen. -Tamam sadece üç kırışıklığın olacak.
Aşkım.
-Ağlama Sarp, lütfen. -Tamam ağlamayacağım.
-Hadi yine yapalım mı? -Neyi?
Hayal kuralım işte.
Tamam.
Hadi önce sen başla. Önce kızlar.
Tamam.
Ee...
O zaman...
...sen yokken en sık kurduğum hayalden başlayayım.
Başla.
(Geçiş sesi)
-Sarp? -Benim.
-(Bahar) Hoş geldin. -Hoş bulduk.
-Nasıl geçti? -Kötü. Çok kötü.
Nasıl kötü, ne dediler?
Bütün öğretmenleri Doruk'tan şikâyetçi. Hepsi.
Yok dersi dinlemiyor, yok disiplini bozuyor.
Yok biz konuşurken, ders anlatırken köfte ekmek yiyor sınıfta.
Bu nedir ya?
-Gerçekten mi? -(Sarp) Evet gerçekten.
(Duygusal müzik)
(Geçiş sesi)
-Gerçekten mi? -(Bahar) Gerçekten.
-Bunu mu hayal ettin ben yokken? -Evet.
Veli toplantısına gidiyorum...
...ve şikâyet üstüne şikâyet duyuyorum. Bu mu yani?
Evet.
Hem bu benim en sık kurduğum hayallerden biriydi.
Bir de en sevdiğim.
(Bahar) Düşünsene sen hiç gitmemişsin. Doruk seni tanıyor.
Sen onu tanıyorsun, bizimlesin, yanımızdasın.
Herkes gibi günlük, sıradan sorunlarımız var.
(Bahar) Onlardan konuşup, önemsiz şeylere üzülüyoruz.
Sıra arkadaşıyla fısıldaşan oğlumuz, bizim hayatımızın en büyük derdi oluyor.
Bundan daha güzel bir şey olabilir mi?
Gerçekten güzelmiş. Çok güzelmiş.
Sen en çok hangi hayali kurdun?
Baştan söyleyeyim, bu çok hoşuna gitmeyecek.
Yok canım, niye gitmesin.
Tamam, başlıyorum o zaman.
(Geçiş sesi)
(Sarp dış ses) Ailecek kamp yapmayı hayal ettim hep.
(Bahar dış ses) Of Sarp ya!
(Sarp dış ses) Lütfen bozmaz mısın hayalimi, bu benim hayalim.
(Bahar dış ses) İyi tamam.
Evet, gördünüz mü?
Sonra böyle aşağıdan--
(Bahar) Ay ay ay!
(Gülüyorlar)
Gülmeyin, içeride eşek arısı var gülmeyin ne olur.
Ay sokuldum ben, ay!
Ay, ah!
(Neşeli müzik)
Ay ay ay!
Bir tanesi içimde galiba! Ay ay!
(Sarp) Evet şimdi yakıyoruz çocuklar. Tamam mı? Biraz uzak durun.
(Sarp dış ses) Onlara bir sürü şey öğrettiğimi.
(Sarp) Ve alttan tutuşturuyoruz.
(Sarp dış ses) Beraber doğayı keşfettiğimizi hayal ettim.
(Sarp) Hah.
(Bahar çığlık atıyor)
(Sarp dış ses) Bence çok hoşlarına gider. Yaparız değil mi?
(Geçiş sesi)
Yaparız tabii. Onlar da çok istiyor.
Bana da söylediler zaten.
Sıra sende, hadi sen başla.
Tamam.
Ee...
Mesela denize gitmeyi çok isterdim.
Hep birlikte.
Ama hep birlikte derken...
...sen, ben, Nisan, Doruk.
Ve Ali'yle Ömer.
Hep beraber.
(Geçiş sesi)
(Sarp dış ses) Düşünsene, ne kadar çok eğlenirdik.
(Sarp dış ses) Onlara yüzme öğretirdim.
(Sarp dış ses) Kovalamaca oynardık.
(Duygusal müzik)
(Sarp dış ses) Kumdan kaleler yapardık.
(Duygusal müzik)
(Sarp dış ses) Seni tuzlu tuzlu öperdim.
(Duygusal müzik)
(Sarp dış ses) Çocuklara derdim ki...
...bakın işte denizyıldızı.
(Sarp dış ses) Seni gösterirdim.
(Geçiş sesi)
Hadi sen biraz uyu, yoruldun.
Hayır yorulmadım.
Daha kuracağımız milyonlarca hayal var.
Evet.
Hadi devam et.
(Televizyon çalışıyor)
-Nereye baba? -Mutfağa, su içeceğim.
-Bana da getirir misin? -Tabii tabii.
Hatice, neredesin sen? Bütün gün seni bekledim.
Hadi gel, bahçede konuşalım.
Hatice, neden sadece birkaç saniye görebildim seni?
Sonra bir daha hiç gelmeyeceksin sandım.
Allah’tan bir sokakta gördüm de içim rahatladı.
Tamam canım, tamam.
-Nasılsın? -Nasıl olayım?
Seni gördüğüm zaman iyiyim.
Görmediğim zaman bir felaket.
Ben bütün gün perişan oldum sağa sola bakınmaktan, seni göreceğim diye.
Bu kadar az mı gelinir? Sen neredesin bunca saattir?
İşlerim vardı.
İşlerin mi vardı?
Hatice.
Sen öldün.
-Ne işin vardı, kuaföre mi gittin? -Hah, en sonunda.
Ne en sonunda?
Kaç gündür görünüyorum sana, bana hiçbir şey söylemedin.
Yani ne bileyim, ne kadar gençleşmişsin falan gibi.
Ee, ama...
Aynısın Hatice. Sen hep böyleydin.
Niye gülüyorsun?
Ben öyle miydim gerçekten?
Bilmiyorum ki. Ne değişti?
Ah canım benim.
Sen beni hep güzel mi gördün?
(Hatice) Yıprandığımın farkına varmadın mı hiç?
Ben sana her baktığımda, aynı kadını görüyorum.
Dünyanın en güzel kadınını.
Canım.
Ama ben sürekli senin dizinin dibinde olamam.
Yani alışman lazım bensiz hayata.
Alışamam Hatice.
Alışmam.
Gelirsin böyle her gün...
...diz dize otururuz.
Anlatırız birbirimize, konuşuruz.
Belki Süslü Safiye'yle oturursunuz.
Ah Hatice!
Yapma. Böyle şeyler söyleme.
Ne...
Hatice...
Baba.
Ne oldu su?
(Müzik)
Baba.
Aa! Nerede bu adam?
Densizin teki!
Kalkmış taziye ziyaretine gelmiş.
O ziyaret sırasında dün verdiği tabağı soruyor. Olacak iş değil.
(Enver) Kız da haklı olarak sinirlendi tabii ki.
(Enver) Kırdı kadının tabağını.Ben...
(Enver) ...ona bakar mıyım? Böyle bir şeyi nasıl söylüyorsun?
(Enver) Bir de gülüyorsun yüzüme.
(Enver) Çok alınıyorum. Gerçekten çok alınıyorum.
(Enver) Hadi diyelim o bana kafayı taktı.
(Enver) Tamam, kafayı taktı.
(Enver) Tamam, ama ben ona bakar mıyım?
(Enver) Ben senin üzerine gül koklar mıyım?
(Enver) Süslü Safiye bana baksa ne olur?
Hadi o deli bana sardı diyelim, kabul. Bunu anladım.
Ben ona bakar mıyım acaba, ha?
Niye gülüyorsun? Gülme, ben alınıyorum.
(Enver) Alınıyorum. Alınıyorum tabii ki.
Nisan'ın lise mezuniyetine gidiyoruz.
Biz tabii seninle biraz yaşlanmışız.
Ama sen hâlâ çok yakışıklısın.
Yabancı aktörlere benziyorsun.
Doruk da kocaman adam olmuş.
Birlikte Nisan'ın mezuniyetine gidiyoruz.
(Bahar dış ses) Nisan prensesler gibi olmuş.
(Bahar dış ses) O kadar güzel ki.
(Bahar dış ses) Ve ikiniz dans ediyorsunuz.
(Bahar dış ses) Baba, kız.
(Bahar dış ses) Ben de Doruk'la dans ediyorum tabii.
(Bahar dış ses) Gururla bakıyorsun kızına.
(Bahar dış ses) Nisan çok mutlu.
(Bahar dış ses) Hepimiz çok mutluyuz.
(Müzik)
Sarp?
Sarp, uyudun mu?
Ben de burada konuşup duruyorum kendi kendime.
Ah! Çok şükür.
(Müzik)
Nisan? Ne oldu canım?
Düştün mü? Gel.
Nisan gel. Ne oldu?
Neren acıyor?
(Jale) Canım neren acıyor? Gel.
(Nisan ağlıyor) (Jale) Tamam.
(Jale) Tamam, tamam.
(Jale) Tamam, tatlım.
(Müzik)
Sarp?
(Nisan ağlıyor)
(Müzik)
Bak bunun şakası yapılmaz. Hadi.
Şaka yapıyorsan çok kızacağım. Hadi bak, tamam.
Tamam, hadi uyan. Sarp?
Sarp?
Hemşire!
Biri baksın buraya lütfen!
Hemşire!
Biri baksın!
Hemşire Hanım lütfen yardım edin!
Sarp!
Sarp uyan! Uyan!
Sarp bak çok kızacağım sana bu bir şakaysa! Uyan!
Sarp!
Uyan dedim uyan!
Sarp!
Lütfen uyan!
Sarp uyan! Çabuk uyan!
Nefes almıyor! Galiba nefes almıyor!
Lütfen bir bakın! Lütfen!
Sarp!
Çok kızarım kalk!
-(Hemşire) Doktor Bey! -Sarp bunu bana bir daha yapamazsın!
Kalk!
(Duygusal müzik)
-(Bahar) Yapma lütfen! -Hanımefendiyi dışarı çıkarın.
-Bahar Hanım, dışarı çıkalım. -Lütfen. Bir dakika.
-Bırak! Bırakın beni! -Bahar Hanım, lütfen.
-Onu bırakamam! -Doktor Bey geldi.
-(Doktor) Hanımefendiyi çıkarın. -(Bahar) Bırak!
-(Hemşire) Bahar Hanım. -(Bahar) Bırakın!
(Bahar) Sarp uyan çabuk! Sarp!
-(Bahar) Sarp! Bırak! -(Doktor) Hazırlık yapın.
-Adrenalin hazırlayın. -(Hemşire) Sakin ol.
Sarp! Uyan! Hadi bak gözlerini aç!
Sarp!
Sarp uyan! Sarp!
(Anons ses) Genel cerrahi servisi mavi kod.
Tamam, dur. Dur şuraya tutalım.
(Jale) Tamam, geçecek şimdi.
Neden çıkmadı hâlâ?
Ha, ne yapıyorlar içeride?
Uyanmıştır değil mi artık? Uyanmıştır.
Girip baksam mı ben?
Yok, bekleyin siz.
Aa! Canım çok acıyor.
Ah!
Nefes alamıyorum ben.
Ah!
-Ah! -Geçecek.
Uyanmıştır değil mi artık?
Gülgün Hemşire nabız yok, dedi doktora. Ben...
(Bahar) Ah! Karnım ağrıyor.
Sarp!
Sarp hadi uyan!
(Bahar) Ay, canım acıyor.
(Bahar) Canım çok yanıyor. Nefes alamıyorum ben.
(Bahar ağlıyor)
(Bahar) Neden çıkmıyorlar artık?
Bir baksanız mı siz acaba içeri?
Tamam, çıkacaklar şimdi.
Sarp!
Uyan hadi!
(Kapı açıldı)
Uyandı mı, ha?
Uyandı mı?
-(Hemşire) Bahar Hanım. -(Bahar) Nereye götürüyorsunuz onu?
-(Bahar) Nereye götürüyorsunuz? -(Hemşire) Bahar Hanım.
-(Hemşire) Siz odaya gelin. -(Bahar) Sarp uyan! Sarp!
-(Hemşire) Bahar Hanım. -(Bahar) Sarp hadi uyan! Uyan Sarp!
-(Hemşire) Bahar Hanım. Bahar Hanım. -(Bahar) Duydun mu beni?
(Bahar) Sarp uyan! Bir daha olmaz!
Olmaz! Bir daha, lütfen! Sarp uyan!
Sarp!
Uyan!
Sarp uyan! Uyan!
Uyan!
Sarp! Ah!
-Ah, ah! -Tamam, tamam.
Tamam. Bahar Hanım, odanıza geçmeniz lazım.
-(Fazilet) Bahar Hanım. -Sarp!
(Fazilet) Bahar, kızım.
(Fazilet) Duyuyor musun beni?
Bahar?
(Fazilet) Gel, gel odaya gidelim.
(Fazilet) Benim odaya gidelim. Konuşalım seninle.
Öldü o!
Yok öyle bir şey Bahar Hanım.
(Bahar) Öldü biliyorum!
Sarp!
(Bahar ağlıyor)
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
Gel canım şunu tut.
(Telefon çalıyor)
Efendim?
Evet?
(Gerilim müziği)
Ben ne yapacağım ben?
Ne yapacağım ben?
Ben ne yapacağım şimdi?
Bütün bu pisliği bana bırakıp gittiler.
Ben ne yapacağım şimdi?
Ne yapacağım?
Seni asla... Asla bırakmam, dedi bana.
Bak daha yeni... Birkaç saat önce...
...seni asla bırakmayacağım bir daha, dedi
Hayaller kurduk biz bir sürü.
Bir sürü hayal kurduk.
Yapacağımız şeyleri konuştuk biz.
Biz kamp kuracaktık.
Kamp kuracaktık. Biliyor musunuz, çadırımız olacaktı.
Çadırın önünde...
...sucuk pişirecektik.
Çocuklarımız da yanımızda olacaktı.
Ve ben... Ben kamptan nefret ederim!
Hiç sevmem kamp yapmayı ben!
Sırf onun için, o istiyor diye.
O seviyor diye ben kabul ettim bunu!
O ne yaptı bana?
Öldü!
Ya bir insan nasıl bu kadar kötü, bu kadar bencil olabilir?
Hepsi aynı işte.
Bu kadar bencil hepsi.
Bir insan birinin kamp yapmayı sevmediğini bildiği hâlde...
...kamp yapmaya ikna edip, nasıl ölür ya?
Nasıl ölür?
(Müzik)
Biliyor musunuz ben...
...ben deliremem de.
Of!
Kendimi öldüremem, deliremem.
Çünkü düşünüyorum da...
Ha tamam, kendimi öldüremem tamam ama...
...mesela delirebilseydim çok güzel olurdu.
Yani kafayı oynatırdım.
Her şeyi unuturdum. Tırlattı derlerdi benim için.
Ama tırlatamam.
Böyle tam burada...
...tam iki kaşımın ortasında böyle, ta geride ama...
...böyle bir şey var böyle bir...
...böyle düğme gibi. Böyle sigorta gibi bir şey.
Böyle çıt çıt gibi bir şey o.
O böyle çat diye atacak. Böyle ben bir gün...
...onu böyle çat diye attıracağım.
Ramak var. Gerçekten o kadar az var ki.
Milim var atmasına.
Böyle çat... Huh... Sessizlik.
Ama olmayacak.
Ben... Ben o çıt çıtı...
...attıramayacağım. O sigorta atmayacak ve ben tırlatamayacağım.
Onu yapamayacağım.
Neden biliyor musunuz?
(Fazilet) Çünkü çocuklarınız var.
Evet.
Çünkü benim...
...çocuklarım var.
Benim iki tane aptal çocuğum var...
...ve ben onlar yüzünden acı bile çekemiyorum.
Benim acı bile çekmeye hakkım yok.
O iki aptal çocuk yüzünden!
Ağlayamam, çocuklarım üzülür.
Kafamı duvarlara vuramam, çocuklarım üzülür.
Avazım çıktığı kadar bağıramam, çocuklarım üzülür.
Kendimi öldüremem, intihar edemem, deliremem!
Her şeye üzülüyorlar! Her şeye!
Ama ben de çocuğum!
Ben de bir çocuğum!
Benim annem öldü!
Sarp öldü! Yeliz... Herkes öldü!
Herkes öldü!
-(Fazilet) Durun bakalım. -Hem de herkesin kocası bir kere ölür.
Bakın bir kere. İnsan hayatta bir kere doğar bir kere ölür.
Bu basit bir şey.
Ama benimki iki kere öldü.
Çünkü ilkinde çektiğim acılar yetmedi ona.
Yetmedi tabii.
Geri döndü. Bir daha öldü.
Daha çok acı çeksin, daha çok üzülsün dedi çünkü.
İşte bu kadar bencil biri o.
(Fazilet) Durun bakalım. Ne kadar eminsiniz öldüğüne?
Hastane burası, belki kurtarırlar.
Belki güzel bir haber gelir.
Hastane...
Aa! Olabilir mi öyle bir şey gerçekten?
Olabilir tabii.
Umudunuzu yitirmeyin.
Tamam, peki.
Yani siz...
...dediğiniz gibi Sarp yaşıyorsa...
...ona bir şey olmadıysa ve hayattaysa...
...ben neden şu anda böyle acı çekiyorum?
(Bahar) Neden... Neden böyle...
(Bahar) Niye canımdan şu anda can gidiyor?
Korkudan.
Kaybetme korkusundan.
Korku...
Korku... Çok korkuyorum.
(Doktor) Bahar Hanım.
(Müzik...)
(...)
(Jenerik müziği)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Hatice Başpınar - Büşra M. Koçak...
...Nuray Ünal - Özgür Deniz Türk - Tugay Çiftci
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)